Bir gün ben babama küstüm, çok küstüm ve uzun süre hiç konuşmadım. Sonra yine günlerden bir gün babam yanıma geldi ve dedi ki, hadi markete gidelim, sevdiğin çikolatadan alalım, istersen meyveli yoğurt da alırız. Canım babam...o anı her hatırladığımda hüzünlenirim. Onca parasızlık, yoksulluk içinde alınan o çikolatalar, meyveli yoğurtlar o kadar masumlardı ki, masumiyetleri hüzne gebeydi. Fakir çocuğun yeni ayakkabıları gibi, yaşlı adamın dondurma yemesi gibi, evlilik yıldönümünde kağıttan yapılan papatyalar, yemekhanede yalnızbaşına yemek yiyen orta yaşlı ofis çalışanı gibi, çocuklarını bayramdan bayrama lunaparka götüren babalar, titrek elleriyle beyazlamış saçlarını örtüsünün altında toplayan nineler gibi masum ve hüzünlü..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder