İnsan zamanı unutuyor, en çok gözününde önünde olan şeyi, en sık kontrol ettiği şeyi unutuveriyor işte. Bir de bakmışsın, saatler, haftalar, aylar geçmiş, sen farkına varmadan, sayısız nefesler tükenmiş. Oysa, hep hatırlamak lazım zamanı, çünkü bir tek zaman hatırlatıyor kaçınılmaz sonu. "Belki yarın, belki yarından da yakın" dır o son, ha? Gitmeyin..gitmeyin ki, başaralım, yolun sonuna geldiğimizde, boşuna değildi diyebilelim...Ben boşuna yazmadım, sen boşuna okumadın, zaman boşuna akmadı, yol boşuna bitmedi.
Kahveyi boş ver, sen kendine bir çay koy, sil baştan başlayalım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder