Karanlık geri dönüyor, hep varolan evine..evimi tümüylü kaplayacağından daha çok bu sefer benliğime de çöküceğinden ve hiç gitmeyeceğinden korkuyorum. Kilitledim kapılarımı, pencerelerimi..yaktım tüm mumlarımı..karanlığı bekliyorum. Belki yolunu kaybeder gelmez diye umuyorum..mumlar erirken umarsızca "nafile" fısıldıyor pencere aynalarını sevmeyen rüzgar..."nafile" fısıldanıyor duvarlardakı özgür gölgeler...