Şahzadelerin doğup büyümediği, büyücülerin kazan kaynatıp fal bakmadığı, sihirin mümkünsüz, sinirin küplere bindiği, her yerden uzak, ama her şeye yakın bir ülkede hiç kimsenin bugüne kadar önemsemediği biçimden insanlar yaşar ve birbirlerini çok önemserlerdi. Umarsız önemseme biliyor musunuz siz? Anlatması zor bir durum, anlatmasına ben anlatırım, ama anlamayanlaradır sözüm..Merak edip de ziyarete gelmeyin, sizi o kadar çok önemserler ki, ayakkabıya uyup ayağınızı unutabilirsiniz. Eve odaklanıp evliliğinizi,  yaşamaya odaklanıp hayatınızı yok edersiniz.
Uyumak ve uyanmak; nefes almak ve nefes vermek; konuşmak ve susmak; yemek, acıkmak ve tekrar yemek; sevmek, evlenmek, nefret etmek; gitmek ve gelmek arasında devam ediyordu bu ülke sakinlerinin hayat serüveni..Doğmakla başlayıp ölmekle biten kısacık ömür turunu önemsemezlerdi..kısa ve geçiciydi nasılsa..